Galerije

Ovaj istinski hram umetnosti smešten u rodnoj kući velike slikarke, pruža mogućnost posetiocima da razgledajući njene slike upoznaju ovu izuzetnu ženu, slikara između dva rata, jednu od najinteresantnijih ličnosti umetničke Evrope tog perioda.

Rođena je 1909. godine u braku italijanskog kompozitora Bruna Barilija i Danice Pavlović, vrlo rano je pokazala svoj osoben slikarski talenat. Vođena svojim nemirnim duhom Milena Pavlović Barili je stigla do Španije, Londona, Pariza,Venecije, Amerike u kojoj umire 1945. Urna sa njenim pepelom se nalazi u Rimu, na groblju Testaccio. Njeno slikarstvo svrstavaju u poetski nadrealizam koji ona iskazuje u svojim pesmama, scenografiji i skicama za kostime.

Milena je u SAD bila angažovana kao ilustrator najuglednijih modnih žurnala i časopisa za uređenje enterijera i eksterijera ( Vogue, Sharm, Glamour ) i kao kreator kostima za baletske predstave. Posetioci u galeriji mogu da pogledaju preko 800 radova poznate slikarke ( ulja na platnu, tempere, pasteli, akvareli, crteži ), preko 600 crteža koje je slikarka radila u svom ranom detinjstvu, njene lične predmete, biblioteku, ručne radove, ambijent u kome se rodila, odrasla, u koji se vraćala iz svetskih metropola. Pisala je iz Njujorka da ¨nebo nije nigde toliko lepo, kao što je lepo nebo nad mojim dvorištem u Požarevcu¨.

Na Mileninim slikama se uglavnom pojavljuje jedno lice, ¨lice same umetnice, ovalnog, mirnog i po malo mistrioznog izraza. Milena je bila lepa, a njene slike su ličile na nju.

Ili još bolje, ona je ličila na svoje slike¨. ( Žan Kasu, Požarevac, 1. mart 1963 ) Galerija je stecište, ne samo najvećih savremenih likovnih stvaralaca, već i turista koji u velikom broju svake godine posete ovo čarobno carstvo slika, posebno za vreme održavanja bijenala ¨U svetlosti Milene¨- likovne manifestacije koja okuplja učesnike iz zemlje i inostranstva, iz onih disciplina koje su bile zastupljene u Mileninoj umetnosti: slikarstvo, crtež, kostimografija, scenografija.

Milenino pismo mami:

»Draga moja mama,… … Najlepši zalazak sunca je u našoj bašti u Požarevcu. Ljudi misle da sam ja samo u prohujalim vremenima tražila obrazce za moje slike, a one su se pojavile iz zaleđenosti moga detinjstva za trave, oblake, ptice, leptire, za naša polja i šumarke… U mojoj mašti su se sjedinile naše priče o vilama brodaricama, koje si mi ti kazivala, sa pesmama Valerija, a polomljene rimske skulpture i sarkofazi, koje sam sa oduševljenjem i divljenjem gledala u arheološkim nalazištima kod Požarevca, vodili su me do vizija Botičelija i De Kirka…«

Milenino pismo mami, New York 3.1.1943.